Tufan

"Değiştiremeyeceğin şeyleri kabul de edemiyorsan yavaşça yüksel parmak uçlarında, dön sonra.
Dön sırtını.
Nuh tufanını hatırla, sular altında kalan koca bir dünyayı, ardlarında bırakmış oldukları hayata son bir kez bakmak isteyenlerin akıbetini hatırla.
Say ki bu da senin Nuh tufanın.
Unutma, ardına bakanın taşa dönüştüğünü unutma.
Dikleştir omuzlarını, dik burnunu havaya, kaldır yüzünü yerden, önüne bak.
İlk adımını at, içindeki bütün acabalarla ve bütün keşkelerle birlikte.
Dene. Deneyimle. Korkma. Ve asla ardına bakma."

ayna

aynaya

kendi gözlerinin taa içine bakmak

nasıl da büyük bir cesaret gerektiriyor

bazen 

3. Şahsın Hikayesi

"Ne ölmeyi becerebildim ne de yaşayabilmeyi" çığlıklarıyla inletirken gök kubbeyi son damlasına kadar kustu içindeki o yemyeşil zehiri.
Kustuğu şeyin aslında ölüm değil, yaşam olduğunu bilemedi o an. 
Şimdi biliyor.
Ve değişmeyeceğini de....
Ne kendi ne de diğerlerinin doğasının.