tıpkı 3 yıl öncesinde olduğu gibi gene en dibe doğru - üstelik bu kez bunun olmaması için onca çabalamış olmama rağmen ve o dipsiz kuyunun içinde tutunacak bir dal ararken ve onu bulamazken - düşerken ışık hızıyla, "beni neden gene terk ettin" diye feryat ederken Yaradan'a açtığım ilk sayfada karşıma bu çıktı (2 kez üstelik) :
"Kuşluk vaktine and olsun,
Karanlığın çöktüğü vakit geceye andolsun ki,
Rabbin seni terk etmedi, sana darılmadı da."
İnanayım , avunayım istiyorum... |
|